Bugünlük - 2

Herkes bir tasavvurun arkasına sığınarak hayatını devam ettirir. Kendini 'inanç' sınırları dahilinde güvenli hisseder. Ama sınırları aşmak; çemberin dışını merak etmek, dışarıdan 'içeri' bakmak hep zor gelmiştir. Bu yüzyılın en büyük problemlerinden birisi de, korkularına bahaneler üreterek onların hakikat olduğuna inanmak olsa gerek. Her toplumun kendi değerler silsilesi içinde ürettiği 'hakikatler', birey olmak için çaba gösteren insanların önünde büyük bir duvar olarak durmaktadır. O duvarı ya aşmak, ya o duvarın büyüklüğünü kabul etmek ya da o duvarla anlaşmaya giderek yaşamak mümkündür. Başka seçenekleri de olsa insanın şimdilik bu kadar aklıma gelen.


İnsan sınırlarını zorlamak, oralardan çıkmak isteyince karşısına çıkan pek çok engel vardır. Ailesi, arkadaşları, toplumsal kabuller ve daha pek çok şey 'dur' der. Halbuki insan 'serseri bir hayvan' olma özelliği göz önüne alındığı vakit 'müşterek' hallerden 'müstakil' hallere yolculuk etmek istemesi normal karşılanabilir. En tabii hakkıdır hatta. Lakin, özellikle bizim toplumumuzda - diğer toplumları gözlemleme şansım olmadı - toplumsal kabulleri aşmak fazlasıyla zor. Bunu aşamayan bireyler, kabuğunda bir şekilde yaşamaya devam ediyor. Sadık Hidayet'in öykülerinde geçen o ruhsal yalınlık bize burada 'betimsel' anlamda yardımcı olabilir diye düşünüyorum. İnsanlar, modern toplumda ve bugün daha çok kabuğuna çekilmeye başladı.